هنر هفتم و سینما تعاملی (موضوع‌شناسی و ابعاد فقهی)

معرفی اثر

پژوهش پیش‌رو که حاصل تلاش یکی از اعضای شورای علمی گروه «فقه فرهنگ، هنر و رسانه» و ارائه آن به پژوهشگاه به‌منظور انتشار است، به یکی از موضوعاتی می‌پردازد که در نقطه اشتراک این دو باب فقهی قرار دارد؛ زیرا هم هنر هفتم و هم سینما تعاملی، دارای ابعاد هنری و رسانه‌ای هستند و در این کتاب، به هر دو بُعد آنها پرداخته شده است؛ بلکه حتی در مواردی، این مباحث از حیث فرهنگی نیز مورد پرداخت فقهی قرار گرفته‌اند که طبیعتاً، از این زوایه، ذیل فقه فرهنگ قرار می‌گیرند.

پژوهش پیش‌رو که حاصل تلاش یکی از اعضای شورای علمی گروه «فقه فرهنگ، هنر و رسانه» و ارائه آن به پژوهشگاه به‌منظور انتشار است، به یکی از موضوعاتی می‌پردازد که در نقطه اشتراک این دو باب فقهی قرار دارد؛ زیرا هم هنر هفتم و هم سینما تعاملی، دارای ابعاد هنری و رسانه‌ای هستند و در این کتاب، به هر دو بُعد آنها پرداخته شده است؛ بلکه حتی در مواردی، این مباحث از حیث فرهنگی نیز مورد پرداخت فقهی قرار گرفته‌اند که طبیعتاً، از این زوایه، ذیل فقه فرهنگ قرار می‌گیرند.

سینمای تعالی ابزاری جدید در صنعت نمایش به‌حساب می‌آید اما سینمای غیر تعاملی، ابزاری قدیمی است که بیش از ۱۰۰ سال از قدمت آن می‌گذرد. در این میان، هر چند برخی مقالات و تک نگاری‌ها، به پاره‌ای از ابعاد فقهی این دو موضوع پرداخته اند، لکن کمتر پژوهشی وجود دارد که به دنبال موضوع‌شناسی این دو باشد؛ بلکه حتی در میان پژوهش‌هایی که متکفل موضوع‌شناسی این دو ابزار نمایش شده اند نیز پژوهشی به چشم نمی‌خورد که از سوی یک استاد فقه، «ابعاد فقهی» این دو را واکاوی کند.